تافغیت

تافغیت . (معرب، اِ) بلغت بربر افریقیه و حوالی آن بر نوعی گیاه خاردار و کوتاه اطلاق شود. بر روی برگهای این گیاه لکه های سفید و سیاه وجود دارد و اطراف برگهای آن دندانه دار است، ریشه ٔ آن در زمین بسیار فرورود. شریف گوید: ریشه ٔآن سرد و خشک است و اگر آن را خشک یا تر بسایند و با آرد سفید مخلوط کنند ضماد مؤثری برای زخم خواهد بود. (از لکلرک ج ١ ص ٣٠٢). خریع. رجوع بمفردات ابن البیطار ج ١ ص ٥٧ و ص ١٤٣ و لکلرک ج ٢ ص ٢٦ و تافغا شود.