تافته دل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تافته دل . [ ت َ / ت ِ دِ ] (ص مرکب ) آزرده دل . غمگین . نگران . برافروخته بسبب قهر و غضب : دوش باری چه سخن گفتم با تو صنما که چنان تنگدل و تافته دل گشتی از آن . فرخی . بشد تافته دل یل رزمجوی سوی ره زنان رزم را داد روی . اسدی . رجوع به تافته شود.