تاسو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاسو. [ تاس ْ س ُ ] (اِخ ) شاعر ایتالیایی (١٤٩٣-١٥٦٩ م .). رجوع به تاس شود.
تاسو. [ تاس ْ س ُ ] (اِخ ) شاعر ایتالیائی پسر شخص سابق الذکر. رجوع به تاس شود.
تاسو. [ س ُ ] (اِخ ) طاشو. یکی از جزایر دریای سفید، از توابع دولت عثمانی و نزدیک ساحل روم شرقی بود. طولش از شمال به جنوب ٢٨هزار گزو عرضش ٢٠هزار گز است . زمینش کوهستانی ولی حاصلخیز و سبز و خرم است . در گذشته شراب، و مرمر و معادن طلایش مشهور بود. «پولیگنوت » نقاش از آنجا است . ١٥٠٠٠ تن سکنه دارد. رجوع به تاسس و قاموس الاعلام ترکی شود.