تاسومة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاسومة. [ م َ ] (ع اِ) نوعی کفش صندل . کفش راحتی . ج، تواسیم . (دزی ج ١ صص ١٣٨-١٣٩). نعلین . (ناظم الاطباء). بغدادیان نعلی را گویند که دوالها بر آن دوخته باشند و آن را کسی پوشد که بر پای زخمی دارد و کفش نتواند پوشید. (تجارب السلف ). نعلی که بر آن دوالها دوخته باشند مانند نعلی که بر پای مجروح سازند. و این تاسومه کفش معمول و معتاد عرب بود.