تاسه آوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاسه آوردن . [ س َ / س ِ وَ دَ ] (مص مرکب ) اشتیاق یافتن به شهر و کشور هنگام غربت : چون فراق آن دو نور بی ثبات تاسه آوردت گشادی چشمهات . مولوی . رجوع به تاسه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاسه آوردن . [ س َ / س ِ وَ دَ ] (مص مرکب ) اشتیاق یافتن به شهر و کشور هنگام غربت : چون فراق آن دو نور بی ثبات تاسه آوردت گشادی چشمهات . مولوی . رجوع به تاسه شود.