تاسرغنت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاسرغنت . [ س َ غ َ ] (معرب، اِ) بلغت بربر ریشه ٔ «تله فیوم امپراتی »، در نسخه ٔ خطی فرهنگ لاتین بعربی کتاب مقدس (از مآخذ دزی ) آمده که این گیاه بطور خودرو در مغرب الجزیره و اصولاً در مراکش می روید و در ترکیبات عطرها بکار رود. (دزی ج ١ ص ١٣٨).