تازه سخن

تازه سخن . [ زَ / زِ س ُ خ ُ / خ َ ] (ص مرکب ) مجازاً، خوش سخن . نیکوگفتار. تازه گوی . نوپرداز : گفتم کامروز کیست تازه سخن در جهان گفت که خاقانی است بلبل باغ ثنا. خاقانی . ◄ (اِ مرکب ) سخن تازه . سخن نو. سخن خوش و بدیع : این تازه سخن که کردم ابداع در روی زمین روان ببینم . خاقانی .