تازه رخسار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تازه رخسار. [ زَ / زِ رُ ] (ص مرکب ) تازه رخ . تازه روی . خوشرو. گشاده رو. زیباروی : بر سر زانو بچندین عزتش جا می دهند تازه رخساران بچشم پاکبین آئینه را. صائب (از آنندراج ). رجوع به تازه رخ و تازه روی شود.