تازه خط
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. خَ) (ص مر.) پسری که تازه پشت لبش مو روییده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. خَ) (ص مر.) پسری که تازه پشت لبش مو روییده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تازه خط. [زَ / زِ خ َطط / خ َ ] (ص مرکب ) آنکه ریش و سبلت وی بتازگی دمیده باشد. (ناظم الاطباء). نوخط. که تازه از رخسارش خط برآمده باشد. آنکه بتازگی خط او دمیده باشد. آنکه موی تازه بر رخسارش دمیده باشد : با لب تازه خطش چند سیاهی بزند چهره ٔ آب خضر را بزمین می مالم . صائب (از آنندراج ). دارد ز انفعال رخ تازه خط او در پیرهن ز جوهر خود خانه آینه . صائب (ایضاً).