تاریک فام

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تاریک فام . (ص مرکب ) تیره رنگ . سیاهرنگ : جدا گشت تیغ شهی از نیام برون شد خوراز میغ تاریک فام . (گرشاسبنامه ).