تاریک شب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاریک شب . [ ش َ ] (اِ مرکب ) شب تاریک . شب های محاق : صدرجهان، جهان همه تاریک شب شده ست ازبهر ما سپیده ٔ صادق همی دمی . رودکی . بگوش من آید بتاریک شب که بگشاید از رنج یک تن دو لب . فردوسی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی