تاردونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاردونی . (اِخ ) پسر «ایکی »، ظاهراً از پادشاهان لولوبی : «تاردونی » پسر «ایکی » که کتیبه ای بزبان و خط «آکادی » دارد، از خدایان بابل «شمش » و «اداد» یاری می طلبد، این «تاردونی » هم در همین زمان می زیسته و ظاهراً از پادشاهان «لولوبی » باید شمرده شود. (کرد و پیوستگی نژادی و تاریخی او، رشید یاسمی ص ٢٧).