تارتارو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تارتارو. [ تارْ تا رُ ] (اِخ ) رودی در شمال ایتالیا که از دریاچه ٔ «غارده » (گارد) سرچشمه گرفته بوسیله ٔ چند کانال به دو رود «پو» و «دیج » می پیوندد، آنگاه از چند دهنه وارد دریای ادریاتیک می شود. طول مجرایش بالغ بر ١٠٠٠٠٠ گز است . (از قاموس الاعلام ترکی ).