تارباگاتای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تارباگاتای . (اِخ ) (جبال ...) ناحیه ٔ کوهستانی در مغرب مغولستان : سهم «اوگتای » ولیعهد چنگیز از همه کمتر بود و انحصار داشت بناحیه ٔ جبال «تارباگاتای » و اطراف دریاچه ٔ «آلاگول » و حوضه ٔ نهر «ایمیل » که در آن دریاچه میریزد و در مغرب مغولستان واقعست . (تاریخ مفصل ایران از استیلای مغول تا اعلان مشروطیت تألیف عباس اقبال ج ١ ص ١١٠). ... مخصوصاً «قیدوخان » پادشاه حدود جبال «تارباگاتای نبیره ٔ اوگتای » که بواسطه ٔ عملیات مادر «قوبیلای قاآن » سلطنت از خاندان پدرش خارج شده بود و پادشاه اولوس جغتای (ماوراءالنهر و ترکستان ) بر او شوریدند... (تاریخ مفصل ایران ... ص ١٦٢).