تاج سر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاج سر. [ ج ِ س َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بزرگ . گرامی سرور. ارجمند : چو تخت آرای شد طرف کلاهش ز شادی تاج سر میخواند شاهش . نظامی . از پی آن گشت فلک تاج سر. نظامی . ◄ تاج سر بودن . بزرگ و مافوق و سرور بودن : کلاه سروریت کج مباد بر سر حسن که زیب تخت و سزاوار ملک و تاج سری . حافظ.