تابه

(بِ یا بَ) [ په. ] (اِ.) = تاوه: ۱- ظرف فلزی پهن که برای پختن گوشت، ماهی، کوکو و غیره به کار می‌رود. ۲- آلتی است که در آن دانه گندم و حبوب دیگر را بریان کنند. ۳- خشت پخته، آجر بزرگ. ۴- شیشه تابدان. تابه تا (بِ یا بَ) (ص مر.) ۱- لنگه به لنگه، آن چه که یک شکل نباشد. ۲- لوچ، چپ، تابدار.