تاباک

(اِ.) = تاپاک. تپاک. تپ:<BR>۱- تپیدن و اضطراب و بی قراری.<BR>۲- تب داشتن.<br>

(اِ.) = تاپاک. تپاک. تپ: ۱- تپیدن و اضطراب و بی قراری. ۲- تب داشتن.

تاباک . (اِ) تپیدن و اضطراب و بیقراری و تب داشتن و مصدر آن تپیدن و بطاء معرب است . (آنندراج ذیل تاپاک ) : از غم و غصه دل دشمنت باد گاه در تاباک و گاهی در سنخج . منصور منطقی . رجوع به تاپاک در همین لغت نامه شود.