تأبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ أَ بّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) سرکشی کردن، سرباز زدن.<BR>۲- (اِمص.) سرکشی، گردنکشی.<br>
(تَ اَ بّ) [ ع. ] (مص م.) کسی را به پدری گرفتن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ أَ بّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) سرکشی کردن، سرباز زدن.<BR>۲- (اِمص.) سرکشی، گردنکشی.<br>
(تَ اَ بّ) [ ع. ] (مص م.) کسی را به پدری گرفتن.<br>