ب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ) (پیش.)<BR>۱- بر سر اسم درآید (به جای تنوین منسوب عربی) و از آن قید سازد: بیقین = یقیناً.<BR>۲- بر سر اسم و حاصل مصدر درآید و قید سازد: بزودی.<BR>۳- گاه بر سر اسم درآید و آن را صفت سازد: بهوش.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ) (پیش.)<BR>۱- بر سر اسم درآید (به جای تنوین منسوب عربی) و از آن قید سازد: بیقین = یقیناً.<BR>۲- بر سر اسم و حاصل مصدر درآید و قید سازد: بزودی.<BR>۳- گاه بر سر اسم درآید و آن را صفت سازد: بهوش.<br>