بی
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
۱ - نشانه نفی و سلب که بر سر اسم درآید و کلمه را صفت سازد: بی کار، بی چاره. ۲- گاه بر سر اسم درآید و قید مرکب سازد: بی شک، بی گفت و گو.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
۱ - نشانه نفی و سلب که بر سر اسم درآید و کلمه را صفت سازد: بی کار، بی چاره. ۲- گاه بر سر اسم درآید و قید مرکب سازد: بی شک، بی گفت و گو.