بی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
۱ - نشانه نفی و سلب که بر سر اسم درآید و کلمه را صفت سازد: بی کار، بی چاره.<BR>۲- گاه بر سر اسم درآید و قید مرکب سازد: بی شک، بی گفت و گو.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
۱ - نشانه نفی و سلب که بر سر اسم درآید و کلمه را صفت سازد: بی کار، بی چاره.<BR>۲- گاه بر سر اسم درآید و قید مرکب سازد: بی شک، بی گفت و گو.<br>