بی‌دوام

بیدوام . [ دَ ] (ص مرکب ) (از: بی + دوام ) که پایندگی ندارد. ناپایدار. مقابل بادوام . بدون دوام . بی ثبات : باز در عواقب کارهای عالم تفکری کردم ... تا روشن گشت که نعمتهای این جهانی چون روشنایی برق است بیدوام و ثبات . (کلیله و دمنه ). در حسن بی نظیری در لطف بی نهایت در مهربی ثباتی در عهد بیدوامی . سعدی . و رجوع به دوام شود.

بی‌ثبات، فانی، گذرا، گذرنده (متضاد: بادوام، پردوام، جاوید، مانا) سست، ناپایدار

یکبارمصرف، ناپایدار آنی، لحظه‌ای، یکروزه، یکشبه موقت، کم‌عمر، موقتی، عاریتی، بی‌ثبات فانی، مردنی، فناپذیر، بی‌فردا دنیوی

نماندگی، فراساوند، زودگذر، زود گذر

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی