بین الملل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بین الملل . [ ب َ نَل ْ م ِ ل َ ] (ع ق مرکب، ص مرکب ) میان ملتهای مختلف . میان مردم سرزمینهای مختلف . ♦ مجمع بین الملل یا انترناسیونال (از فرانسه ) ؛ نام چند مجمع بین المللی که سوسیالیستها و سازمانهای کارگری بمنظور هماهنگ ساختن سیاست خود برپا کردند. بین الملل اول مجمع بین المللی کارگران بود که در ١٨٦٤ م . توسط کارل مارکس در لندن تشکیل شد. منظور از تشکیل این مجمع آن بود که کارگران جهان را برای اجرای هدفهائی که در مانیفست کمونیست (١٨٤٨ م .) تشریح شده بود متحد سازد. اختلافاتی که در این مجمع بروز کرد باعث انحلال آن گردید (١٨٧٤ م .) در ١٨٨٩ م . بین الملل دوم مرکز خود را در بروکسل برقرار کرد. اغلب احزاب سوسیالیست جهان در این مجمع نمایندگانی داشتند این مجمع نیز با اختلافاتی روبرو شد. و بالاخره در جنگ جهانی اول منحل گردید. انقلاب بلشویکی (١٩١٧ م .) بین الملل سوم یا کمینترن را در مسکو تشکیل داد که در ١٩٤٣ م . منحل شد. کوششهایی که توسط تروتسکی برای تأسیس بین الملل چهارم در مکزیک بعمل آمد (١٩٣٧ م .) به نتیجه نرسید و اهمیت زیادی نیافت . (از دائرة المعارف فارسی ). ♦ بین الملل خصوصی ؛ حقوق ...، قسمتی از علم حقوق است که روابط میان افراد ملت را با افراد خارجی معین کند. (بین الملل خصوصی دکتر معظمی ). ♦ بین المللی ؛ آنچه مشترک بین ملتهای مختلف است : کنگره ٔ بین المللی خاورشناسان . ♦ جنگ بین المللی . رجوع به همین ترکیب شود. ♦ زبان بین المللی ؛ زبانی که مورد تکلم همه ٔ ملتها باشد (تاکنون چند زبان را بدین عنوان پیشنهاد کرده اند ولی هیچیک توفیق نیافته است مانند اسپرانتو).