بین الملل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ نُ لْ مِ لَ) [ ع. ] (ق مر. ص مر.) میان ملت ملتهای مختلف.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِ نُ لْ مِ لَ) [ ع. ] (ق مر. ص مر.) میان ملت ملتهای مختلف.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بین الملل . [ ب َ نَل ْ م ِ ل َ ] (ع ق مرکب، ص مرکب ) میان ملتهای مختلف . میان مردم سرزمینهای مختلف . ♦ مجمع بین الملل یا انترناسیونال (از فرانسه ) ؛ نام چند مجمع بین المللی که سوسیالیستها و سازمانهای کارگری بمنظور هماهنگ ساختن سیاست خود برپا کردند. بین الملل اول مجمع بین المللی کارگران بود که در ١٨٦٤ م . توسط کارل مارکس در لندن تشکیل شد. منظور از تشکیل این مجمع آن بود که کارگران جهان را برای اجرای هدفهائی که در مانیفست کمونیست (١٨٤٨ م .) تشریح شده بود متحد سازد. اختلافاتی که در این مجمع بروز کرد باعث انحلال آن گردید (١٨٧٤ م .) در ١٨٨٩ م . بین الملل دوم مرکز خود را در بروکسل برقرار کرد. اغلب احزاب سوسیالیست جهان در این مجمع نمایندگانی داشتند این مجمع نیز با اختلافاتی روبرو شد. و بالاخره در جنگ جهانی اول منحل گردید. انقلاب بلشویکی (١٩١٧ م .) بین الملل سوم یا کمینترن را در مسکو تشکیل داد که در ١٩٤٣ م . منحل شد. کوششهایی که توسط تروتسکی برای تأسیس بین الملل چهارم در مکزیک بعمل آمد (١٩٣٧ م .) به نتیجه نرسید و اهمیت زیادی نیافت . (از دائرة المعارف فارسی ). ♦ بین الملل خصوصی ؛ حقوق ...، قسمتی از علم حقوق است که روابط میان افراد ملت را با افراد خارجی معین کند. (بین الملل خصوصی دکتر معظمی ). ♦ بین المللی ؛ آنچه مشترک بین ملتهای مختلف است : کنگره ٔ بین المللی خاورشناسان . ♦ جنگ بین المللی . رجوع به همین ترکیب شود. ♦ زبان بین المللی ؛ زبانی که مورد تکلم همه ٔ ملتها باشد (تاکنون چند زبان را بدین عنوان پیشنهاد کرده اند ولی هیچیک توفیق نیافته است مانند اسپرانتو).
واژگان فارسی سره واژهدان
فرامرزی، جهانی، جهان
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی