بیم داشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیم داشتن . [ ت َ ] (مص مرکب ) هراسیدن . ترسیدن . سهمیدن . ترس داشتن . ترسان بودن : نشاندم بر این تخت من کیقباد نه ازکین تو بیم دارم نه داد. فردوسی . گر همی ایمنیت آرزو آرد ز عذاب همچو من هیچ مدار از قبل دنیا بیم . ناصرخسرو. راست باش و مدار بیم از کس . سنائی . نصیحت پادشاهان کسی را مسلم است که بیم سر ندارد و امید زر. (گلستان ). چو دزدان ز هم باک دارند و بیم رود در میان کاروانی سلیم . سعدی . نه امید از دوستان دارم نه بیم از دشمنان تا قلندروار شد در کوی عشق آئین من . سعدی . ♦ بیم در دل داشتن از کسی ؛ ترسیدن از وی : بگوی وز من بیم در دل مدار نه ازنامور دادگر شهریار. فردوسی .