بیقوش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیقوش . [ ب َ / ب ِ ] (ترکی، اِ) بایقوش . جغد. بیغوش .(یادداشت مؤلف ). رجوع به بیغوش و جغد و بوم شود.