فرهنگ لغت

بیغی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیغی .(اِ) دفع و رد. ◄ عزل . (ناظم الاطباء).

بیغی . [ غی ی ] (ص نسبی ) منسوب به بیغو. دهی به مغرب . (یادداشت مؤلف ). رجوع به بیغو شود. ◄ منسوب به باغو. شهری است به اندلس . رجوع به باغو شود.

معنی بیغی | فرهنگ لغت