فرهنگ لغت

بیرونی

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(ص نسب.) ۱- خارجی. ۲- بخشی از عمارت که مخصوص پذیرایی مهمانان بوده‌است. ۳- بیگانه.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

معنی بیرونی | فرهنگ لغت