بیراه گردانیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیراه گردانیدن . [ گ َ دَ ] (مص مرکب ) اضلال . (تاج المصادر بیهقی ). تضلیل . (دهار). بیراه کردن . از راه بگردانیدن . از راه بیرون بردن .