بیرامش

بیرامش . [ م ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + رامش ) بی شادی . ناشاد : همه بدسگالند و بیدانشند زبیدانشی تیره بیرامشند. فردوسی . تن مرده چون مرد بیدانش است که نادان بهر جای بیرامش است . فردوسی .