بیدلی

بیدلی . [ دِ ] (اِخ ) از گفته ٔ مؤلف مرآة الخیال چنین برمی آید که وی بانویی بسیار خوش طبع و خوش فکر و خوشگو و زیبا و شوهرش شیخ عبداﷲ دیوانه پسر خواجه حکیم بوده است . (مرآة الخیال ص ٣٣٨).

بیدلی . [ دِ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی بیدل . دل از دست دادگی : من و تو سخن چون توانیم گفتن من از بیدلی و تو از بی دهانی . پنجهیری . ◄ آزردگی . دلتنگی . افسردگی . ◄ بی جرأتی و جبن . (ناظم الاطباء). ترس . جبن . ترسانی . ضعف قلب . (ناظم الاطباء) : ز بیدلی و ز بیدانشی بلشکر خویش هم از پیاده هراسان بود هم از سرهنگ . فرخی . ◄ دلدادگی . شیدائی . عشق . حب . محبت . عاشقی : دلا تا تو ز من دوری نه در خوابم نه بیدارم نشان بیدلی پیداست از گفتار و کردارم . فرخی . هزار بار بگفتم که راز عشق ترا نهان کنم نکنم بیدلی و پرده دری . سوزنی . دلم را میبری اندیشه ای نیست ببر کز بیدلی به پیشه ای نیست . نظامی . گر امانت بسلامت ببرم باکی نیست بیدلی سهل بود گر نبود بیدینی . حافظ.

بیدلی، دلباختگی، دلدادگی، شیدایی، شیفتگی، عاشقی آزردگی، دل‌آزردگی (متضاد: زنده‌دلی) افسردگی، دلتنگی ترسویی، کم‌دلی (متضاد: پردلی)