بیدل شیرازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیدل شیرازی . [ دِ ل ِ ] (اِخ ) شهرت سید میرزا محمدرحیم ملقب به فخرالدوله متخلص به بیدل شاعر و طبیب ایرانی . ندیم و طبیب فتحعلیشاه قاجار (سلطنتش ١٢١٢ تا ١٢٥٠ هَ . ق .) متوفی در شیراز. پدرش میرزا سید محمد طبیب اصفهانی بود و به درخواست کریم خان زند در شیراز سکنی گزید. بیدل ظاهراً در اوایل سلطنت محمد شاه قاجار در قم درگذشت . (دایرة المعارف فارسی ). و نیز رجوع به مجمعالفصحاء ج ٢ ص ٨٢ شود.