بیدل دهلوی | غزلیات | غزل شماره ۷۹۵

طاس این نرد اختیاری نیست هرچه آورد اختیاری نیست بر هوا بسته‌اند محمل ما کوشش گرد اختیاری نیست همه مجبور حکم تقدیریم کرد و ناکرد اختیاری نیست از بهار و خزان عالم رنگ سرخ تا زرد اختیاری نیست اتفاق بلندی و پستو چون زن و مرد اختیاری نیست معنی آوردش آمدی دارد غزل و فرد اختیاری نیست اینکه با بیدلان نمی‌جوشی ای دلت سرد اختیاری نیست گر وصال است و گر فراق خوشیم چه توان کرد اختیاری نیست بیدل از شیونم مگوی و مپرس ناله درد اختیاری نیست