بیدل دهلوی | غزلیات | غزل شماره ۲۲۷۹

ای طرب وجدی‌که باز آغوش‌گل وامی‌کنم بعد سالی چون بهار این رنگ پیدا می‌کنم چار دیوار توهم سد راه شوق چند کعبه‌ای دارم به پیش، آهنگ صحرا می‌کنم ساقی بزم نشاط امروز شرم نرگسی است از عرق چون ابر طرح جام و مینا می‌کنم حسن خلقی در نظر دارم که افسون هوس گرهمه آیینه بینم در دلش جا می‌کنم چون شفق هر چند برچرخم برد پرواز رنگ همچنان سیر حنای آن‌کف پا می‌کنم در طربگاه حضورم بار فرصت داده‌اند روزکی چند انتخاب آرزوها می‌کنم یک نگه دیدار می‌خواهم دو عالم حوصله می‌گدازم کاینقدر طاقت مهیا می‌کنم زین‌کلامم معنی خاصیت سود اتفاق غیر پندارد به حرف و صوت سودا می‌کنم در دبستان محبت طور دانش دیگر است سجده‌می‌خوانم خط پیشانی انشا می‌کنم حیرتم بیدل سفارشنامه آیینه است می‌روم جایی‌که خود را او تماشا می‌کنم