بیدانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیدانة. [ ب َ ن َ ] (ع اِ) ماده خر وحشی یا خرکره ٔ ماده ٔ وحشی . ج، بیدانات . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ماده خر و حمار وحشی و بنا بر قولی آنکه در بیابان سکونت نماید. (از تاج العروس ). ج، بیدانات .
بیدانه . [ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ) میوه که تخم نداشته باشد چون انگور و انار و امثال آن . (آنندراج ). بی خسته و بی تخم . کم تخم و کم خسته . (ناظم الاطباء). که دانه و هسته ندارد. که استخوان ندارد. بی تخم . بی استخوان . بی هسته چنانکه انگور بیدانه انجیر بیدانه، اناربیدانه، کشمش بیدانه . (یادداشت مؤلف ) : خری سرش ز خرد چون کدوی بیدانه خری شکم ز کدو دانه چون کدو مملو. سوزنی . ◄ نام نوعی انگورو آن بر دو قسم است، بیدانه ٔ سپید و بیدانه ٔ سرخ . (یادداشت مؤلف ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی