بیخ و بار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیخ و بار. [ خ ُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) اصل و فرع . ریشه و ثمر. ♦ بیخ و بار کسی را کندن ؛ نابود ساختن و نیز بکلی از بین بردن : ستیز فلک بیخ و بارش بکند سم اسب دشمن دیارش بکند. سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیخ و بار. [ خ ُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) اصل و فرع . ریشه و ثمر. ♦ بیخ و بار کسی را کندن ؛ نابود ساختن و نیز بکلی از بین بردن : ستیز فلک بیخ و بارش بکند سم اسب دشمن دیارش بکند. سعدی .