بیحیایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیحیایی . [ ح َ ] (حامص مرکب ) جسارت و پررویی و گستاخی و بی شرمی و بی ادبی . (ناظم الاطباء). وقاحت . سخت رویی . سترگی . شوخی . پررویی . (یادداشت بخط مؤلف ) : دوم پرده بیحیایی متن که خود میدرد پرده ٔ خویشتن . سعدی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی