فرهنگ لغت

بیتوته

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(بَ تَ یا بِ تِ) [ ع. بیتوتة ] <BR>۱- (مص ل.) شب ماندن در جایی.<BR>۲- شب زنده - داری.<BR>۳- (اِمص.) شب ماندگی.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

تهجد، شب‌بیداری، شب‌زنده‌داری، مبیت، مساهرتاتراق، اقامت‌موقت، توقف شبانه
معنی بیتوته | فرهنگ لغت