بیتوتت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیتوتت . [ ب َ / ب ِ تو ت َ ] (از ع، اِمص ) شب باشی کردن در جایی . (غیاث ) (آنندراج ). و رجوع به بیتوتة شود.