بیت فراغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیت فراغ . [ ب َ / ب ِت ِ ف ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آبخانه . (رشیدی ). کنایه از متوضاء است . (انجمن آرا). کنایه از متوضاء است که ادبخانه باشد. (برهان ). بیت الخلاء : من چومرهم نشسته بر سر ریش او چو محدث فراز بیت فراغ . کمال الدین اسماعیل . در بیت فراغ دوده ٔ دود باقی به بقات باشد و بود. ملک الشعرا (از آنندراج ). رجوع به هریک از این کلمات شود.