بیت العتیق

(ب ِ ت ُ عَ) [ ع. ] (اِ.)خانة کهن، کعبه.<br>

(ب ِ ت ُ عَ) [ ع. ] (اِ.)خانه کهن، کعبه.

بیت العتیق . [ ب َ تُل ْ ع َ ] (اِخ ) خانه ٔ خدای عزوجل . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). کعبه و معنی لفظی آن خانه ٔ قدیم است چرا که اول برای عبادت آدم علیه السلام مقرر بود و بعد طوفان نوح، ابراهیم علیه السلام تجدید آن کردند. و عتیق بمعنی کریم و معزز هم آمده است یا آنکه آزاد کرده شده است ازغرق طوفان یا آنکه آزاد است از دست خراب کردن ظالمان . (غیاث ) (آنندراج ). بیت الحرام . بیت اﷲ : فطوبی لباب کبیت العتیق حوالیه من کل فج عمیق . سعدی (بوستان، کلیات چ مصفا ص ١٥٢).