بیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیا. [ ب َ ] (ص، اِ) پر باشد که نقیض خالی است . (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ). پر. ضدخالی . (رشیدی ). پر. نقیض خالی . (ناظم الاطباء). ◄ در خانه و در سرا. (برهان ) (ناظم الاطباء). در خانه . (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به بیا شود.