بیاوان/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومبیاوان . (اِ مرکب ) بیابان و صحرا. (ناظم الاطباء). رجوع به بیابان شود.واژه قبلی: بیاوارواژه بعدی: بیاور