بی گناه گونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی گناه گونه . [ گ ُ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب، ق مرکب ) همچون بی گناهان . مانند بی گناهان . نزدیک بوضع و حالت مردم بی گناه : با این همه خداوند لختی ندانست که من در حدیث خوارزم بی گناه گونه بودم . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٤٨٦).