بی گذشت

بی گذشت .[ گ ُ ذَ ] (ص مرکب ) (از: بی + گذشت ) بی اغماض . کم عفو. که هیچ عفو و اغماض ندارد: دشمنی بی گذشت داریم . آدمی بی گذشت است . (یادداشت مؤلف ). ◄ مردی بی گذشت ؛ بخیل . (یادداشت مؤلف ). رجوع به گذشت شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی