بی کینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی کینه . [ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب، ق مرکب ) (از: بی + کینه ) بدون کینه . که حس کینه و انتقامجوئی ندارد : همه شهر مکران تو ویران کنی چو بی کینه آهنگ شیران کنی . فردوسی . رجوع به کینه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی