بی فرزندی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی فرزندی . [ ف َزَ ] (حامص مرکب ) فرزند نداشتن . دارای فرزند نبودن :رقبة؛ بی فرزندی . ذیل ؛ بی فرزندی زن . (منتهی الارب ).