بی علاقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی علاقه . [ ع ِ / ع َ ق َ / ق ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + علاقه ) که دل بستگی به چیزی نداشته باشد. (ناظم الاطباء). بی مهر. بی میل . ◄ مرد مجرد. بی زن و خانمان . (ناظم الاطباء). و رجوع به علاقه شود.
مترادف و متضاد واژهدان
بیتفاوت، بیرغبت، بیشوق، بیمیل (متضاد: علاقهمند، مشتاق)
فرهنگ طیفی واژهدان
هوایی، لاقید، بیتفاوت، بیاعتنا، خونسرد، بیفکر
واژگان فارسی سره واژهدان
بیشور
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی