بی عفاف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی عفاف . [ ع َ / ع ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + عفاف ) ناپاکی . که پاکدامن نیست . رجوع به عفاف شود.