بی طالعی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی طالعی . [ ل ِ ] (حامص مرکب )نکبت . بدبختی . بی نصیبی . بداقبالی . (ناظم الاطباء): غصه ٔ بی طالعی بین کز فلک درد هست و نیست تسکین ای دریغ. خاقانی .